رنسانس و طراحی کلید در سدههای ۱۷ و ۱۸
تحول کلید در رنسانس و سدههای هفدهم و هجدهم؛ از نقشهای ملی و نشان خانوادگی تا تیغههای بسیار پیچیده.
کلید شخصی، کلید رسمی و تیغههای ستارهای یا پیچمانند
بخش بزرگی از کلیدهای سده هفدهم کلیدهای شخصی بودهاند، هرچند نمونههای رسمی و کلیسایی نیز وجود دارد. تیغه ممکن بود بسیار ساده یا بسیار پیچیده باشد؛ بعضی برشها شکل ستاره داشتند و برخی الگوی ستاره را تکرار میکردند. نوع دیگری، تیغه «پیچی» شبیه پیچچوبپنبه بود که عمدتاً برای قفلهای آویز به کار میرفت و چند سده محبوب ماند.
طرحهای نوآورانه دیگری نیز دیده میشود؛ از جمله کلید دوطرفهای با حلقه توخالی کشویی که میتوانست از یک سر به سر دیگر منتقل شود و نقش دستگیره را بازی کند. برشهای بسیار ظریف تیغه در کلیدهای فرانسوی نشان میدهد که قفلهای متناظر نیز چه اندازه پیچیده بودهاند. در سده هجدهم، تعداد کلیدها بهطور چشمگیری افزایش یافت و کاربرد روزانه آنها گستردهتر شد؛ در نتیجه تزئین و مهندسی قفل و کلید همزمان به اوج تازهای رسید.